::sevgili günlük::

Yeni ayımızın ilk günü ve biz artık aşkımızın zamanını aylarla sınıflandırma safhasını çoktan geçtik.5. yılımıza doğru hızla geçerken günler esas kızın ailesinin hala benden haberi yok.Ne bir mesajımı yakalıyorlar(100 küsur mesaj atıyoruz günde ve sadece 2 sene önce bir mesajımı görmüştü kayınbaba.Klasik yanlış numaraya attım yalanını yutmadı ve beni aradı bende ona bambaşka biri olduğumu başka şehirde yaşadığımı ve başka bir kızla çıktığımı kanıtladım:) ne de bizi bir yerlerde görüyorlar.Velhasın lafı uzatmadan konuya geleyim.Esas kız ve ben,bizim evden çıktık.Şimdi oturduğumuz semtten merkeze oradanda üniversiteye geçmemiz gerekiyor.Semtimizden merkeze yarım saatte bir kalkan halk otobüsümüz ve 2 adet dolmuş hattımız var.Otobüsü kaçırdık(Eğer galatasarayımın maçının özetine bakıpta çıksaydık binceğimiz dolmuşu ıskalayacak ve bundan sonraki olayı yaşamamış olacaktık:)Dolmuşa bindik ve tesadüflerin tesadüfü muhterem dedemizde yolu yarıladığımız noktada dolmuşa işaret verdi.Esas kızın "dedem" demesiyle benim musait bir yerde inebilir miyim kaptan demem bir oldu adeta.Bir gün daha hayırlara vesile olurken bende tilkiliğimi,kendimi överek kutlamaktayım:)Günün tek zararı esas kızla birşeyler atıştırma şansımın onu dedesinin yanında,dolmuşta,tanımadığım bir insan gibi bırakmamla sona ermiş olaması...