sessiz gece

sessizdi gece ve ben uyandım.sebep yokken öyle bir anda.dedim ya sessizdi gece ve ben bir anda gözümü sessiz geceye açıverdim.tek bir düşünceye hizmet etmeyen bir hiçlikti bu uyanış ama uyanmıştım bir kere ve sen vardın aklımda.anladım.gece sessiz ama ağırdı senin hayalince ve ben uyanmıştım bir kere sessizliğe içinde senin hayallerinin çığlıklarını barındıran.susamak gibiydi sana aşık olmak sessiz gecenin içinde,içinde koyu siyah renklerden başka bir şey barındırmayan sessiz bir geceye bakmak gibiydi aşkın,körlemesine...aşkın rengi kırmızı derler ama uyandığımdan beri benim için simsiyah bir sessizlik gibi çöken gecenin rengi oldu aşk.her tonun simsiyah olduğu bu gecede bir kez daha aşık oldum sana renksiz ve de sessiz bir kabullenişle.nice gece nice defa uyansamda bilirimki ben o geceden beri,her uyanış,gece,sessizlik,renk ve aşk bir tek manaya gelir.seni özledim...