Aman allahım ne gündü ama.Bardaktan boşalırcasına bir ahmak ıslatan,istanbulu aratmayan bir trafik:)Islanmışsanız bilirsiniz, yagmur geçer ama insanlar yağdıgını bile farketmeyebilir.Size de uzaydan gelmişsiniz gibi bakarlar.Vah vahlar,tüh tühler ve bıyık altından gülüşler eşliğinde bir otursam mı oturmasam mı kaygısıyla ayakta kalırsınız otobüste.Ama birşey farkettim,artık esas kız yanımdayken kimseyi-hiçbirşeyi umursamıyorum.Dünya dönüyor yine belki ama bizim kendi küçük alemimizin ivmesi çok daha farklı.Bu soyutlanmış evrendeyken,beşeri kavramlar bir tarafa zaman-mekan bile ehemmiyetsizleşebiliyor.Ha birde unutmadan değineyim,100 yılın altyapı projesi sloganı ile kolları sıvayıpta bu işi 100 yıl sürdürmeye kararlı olan belediyemizinde ellerinden öperiz.Herşeye rağmen bir "ilk" günüydü ki genellikle esas kızla yaşadığım ilkler eğlencelidir.İlk atletimize kadar ıslanma günümüz:) Eğlenceliydi...
0 yorum:
Yorum Gönder